27 GODINA REZOLUCIJE 1244: Dan pošto je Slobodan Milošević prihvatio mirovni predlog Martija Ahtisarija i Viktora Černomirdina
Dodajte Kurir u vaš Google izborDan nakon potpisivanja Kumanovskog vojno-tehničkog sporazuma, Savet bezbednosti Ujedinjenih nacija usvojio je 10. juna 1999. godine Rezoluciju 1244, dokument koji i danas predstavlja osnovni međunarodno-pravni okvir za rešavanje pitanja Kosova.
Na svojoj 4011. sednici, Savet bezbednosti Ujedinjenih nacija usvojio je 10. juna 1999. godine Rezoluciju 1244, čime je uspostavljen međunarodni civilni i bezbednosni okvir na Kosovu posle završetka sukoba i Nato bombardovanja tadašnje Savezne Republike Jugoslavije. Rezolucija je usvojena sa 14 glasova za, bez glasova protiv, dok je Kina bila uzdržana.
Pre toga, tadašnji predsednik Savezne Republike Jugoslacije (SRJ) Slobodan Milošević prihvatio je mirovni predlog koji su u Beograd doneli međunarodni posrednici Marti Ahtisari i Viktor Černomirdin, a Skupština Srbije je 3. juna 1999. godine usvojila Dokument za postizanje mira, odnosno plan SAD, Evropske unije i Rusije o dolasku međunarodnih snaga pod mandatom UN na Kosovo.
Prihvatanje ovog dokumenta bilo je preduslov da se prekine agresija Natoa na SRJ.
Rezolucija 1244 predvidela je raspoređivanje međunarodnog civilnog prisustva, odnosno misije Unmik, kao i međunarodnog bezbednosnog prisustva Kfora.
Istovremeno, Rezolucija je potvrdila principe političkog rešenja zasnovanog na suverenitetu i teritorijalnom integritetu tadašnje Savezne Republike Jugoslavije, uz predviđanje suštinske autonomije za Kosovo.
Rezolucija 1244 usvojena je dan nakon potpisivanja Kumanovskog vojno-tehničkog sporazuma između predstavnika Vojske Jugoslavije i MUP-a Srbije sa Natom, kojim je okončano bombardovanje SRJ i definisano povlačenje jugoslovenskih vojnih i policijskih snaga sa Kosova.
Među odredbama Rezolucije nalazi se i mogućnost povratka dogovorenog broja srpskog i jugoslovenskog vojnog i policijskog osoblja radi obavljanja određenih funkcija, uključujući vezu sa međunarodnim misijama, obezbeđivanje prisustva na ključnim graničnim prelazima i zaštitu srpske kulturne i verske baštine.
I pored brojnih političkih promena koje su usledile tokom proteklih 27 godina, Rezolucija 1244 ostala je sastavni deo međunarodnog pravnog okvira koji reguliše pitanje Kosova i dokument na koji se Srbija kontinuirano poziva u međunarodnim forumima.
Kosovo je 17. februara 2008. godine jednostrano proglasilo nezavisnost, koju je priznalo više desetina država članica Ujedinjenih nacija. Među državama koje ne priznaju Kosovo nalaze se i pet članica Evropske unije – Španija, Grčka, Kipar, Rumunija i Slovačka, kao i četiri članice Natoa – Španija, Grčka, Rumunija i Slovačka.
Beograd ne priznaje nezavisnost Kosova i ističe da nema nameru da promeni takav stav, pozivajući se, između ostalog, i na odredbe Rezolucije 1244.
Iako je Kosovo član pojedinih međunarodnih organizacija i finansijskih institucija, nikada nije primljeno u Ujedinjene nacije zbog izostanka saglasnosti Saveta bezbednosti.
Istovremeno, u pojedinim regionalnim inicijativama i organizacijama, poput Saveta za regionalnu saradnju (RCC), Regionalne škole za javnu upravu (ReSPA) i Sporazuma o slobodnoj trgovini u centralnoj Evropi (CEFTA), koristi se naziv „Kosovo*“, uz fusnotu koja upućuje na Rezoluciju 1244 Saveta bezbednosti UN i Mišljenje Međunarodnog suda pravde o deklaraciji o nezavisnosti.
Živadin Jovanović, koji je u vreme donošenja Rezolucije bio ministar spoljnih poslova SRJ, ocenio je da Rezolucija 1244 predstavlja temeljni oslonac Srbije u rešavanju kosovskog pitanja, navodeći da je reč o važećem i obavezujućem aktu Saveta bezbednosti UN koji potvrđuje suverenitet i teritorijalni integritet Srbije, čiji značaj mora biti reafirmisan.
Dvadeset sedam godina nakon njenog usvajanja, Rezolucija 1244 ostaje jedan od najznačajnijih međunarodnih dokumenata kada je reč o statusu Kosova i položaju međunarodnih misija na terenu.
Kurir.rs/Kosovo online