SENZACIONALNO OTKRIĆE NA DNU TIHOG OKEANA: Ovo je čovečanstvu i nauci bilo potpuno nepoznato, ima ih više od 11.000!
Dodajte Kurir u vaš Google izbor- Istraživači smatraju da virusi mogu da utiču na mikroorganizme i biohemijske procese u sedimentima polja polimetalnih nodula
- Autori upozoravaju da bi buduće dubokomorsko rudarenje moglo da poremeti ove zajednice, pa su potrebna dalja istraživanja
Duboko u ponoru Tihog okeana nalazi se Zona rascepa Klarion-Kliperton, područje u kojem se nalazi najveća koncentracija polimetalnih nodula na svetu.
Nekoliko zemalja intenzivno istražuje ovo područje zbog potencijalnog mineralnog bogatstva, ali ono istovremeno predstavlja i izuzetno jedinstveno stanište. Brojne nedavne naučne ekspedicije iz ovog područja vratile su se sa izveštajima o oblicima života koji nikada ranije nisu viđeni.
Nova studija sada je ovoj biodiverzitetskoj slici dodala ogroman broj virusa, od kojih 99 odsto nikada ranije nije dokumentovano.
Istraživači Bouen Hou i Lilan Džang sa Univerziteta u Čongćingu i Dong Sung iz Drugog instituta za okeanografiju Kine proučavali su takozvani "viroM" Zone rascepa Klarion-Kliperton kako bi utvrdili ono što nazivaju "ključnom početnom osnovom mikrobnog ekosistema pre početka rudarenja", koja bi mogla da posluži za buduće procene uticaja na životnu sredinu.
Rezultate istraživanja objavili su u časopisu Nature Communications.
Polimetalni noduli nalaze se u središtu trke za eksploataciju dubokog mora, jer su bogati metalima koji se koriste za proizvodnju elektronskih uređaja.
Međunarodna uprava za morsko dno odobrila je 31 ugovor za istraživanje mogućnosti dubokomorskog rudarenja. Od toga se 17 odnosi na Zonu Klarion-Kliperton, dok pet ugovora drži Kina, što je verovatno jedan od razloga zbog kojih su istraživanje finansirale različite kineske naučne institucije.
Polimetalni noduli ključni za ekosistem
Polimetalni noduli, međutim, nisu samo potencijalni izvor vrednih metala. Oni predstavljaju i osnovu mnogih ekosistema dubokog mora, uključujući i one u Zoni Klarion-Kliperton.
Dok je veći deo morskog dna prekriven debelim slojem sitnog mulja, ovi čvrsti noduli bukvalno predstavljaju podlogu na kojoj mnogi organizmi grade svoj život.
Noduli nastaju veoma sporo. Mangan i drugi metali, poput kobalta, nikla, litijuma i cinka, talože se iz morske vode i stvaraju slojeve oko centralnog jezgra - koje može da bude mikroskopski komadić školjke, zuba ili stene.
Kod nekih brže rastućih nodula slojevi metala nakupljaju se brzinom od oko 250 milimetara za milion godina, dok se druge vrste povećavaju za samo jedan do pet milimetara tokom milion godina.
Nova studija ukazuje da virusi možda imaju važnu ulogu u biohemijskim procesima u sedimentima područja sa polimetalnim nodulima.
Istraživači su otkrili 11.742 različita virusa, a gotovo svi su potpuno novi za nauku i imaju veoma malo zajedničkog sa virusima pronađenim u drugim dubokomorskim staništima.
Uzorci sedimenta uzeti su tokom 2023. i 2024. godine, nakon čega su istraživači izdvojili DNK i RNK i sekvencirali ih.
Podatke su potom uporedili sa uzorcima prikupljenim iz drugih delova dubokog okeana i detaljnije analizirali šta bi virusi zapravo mogli da rade sa svim tim genima.
Virusi mogu da imaju važnu ulogu u ekosistemu
Virusi su često zanemaren deo ekosistema. I dalje postoji rasprava o tome da li ih uopšte treba smatrati živim organizmima, ali nema sumnje da mogu značajno da utiču na život na Zemlji.
Svaki virus zahteva domaćina, a u Zoni Klarion-Kliperton mnogi virusi koje su naučnici pronašli deluju specijalizovano za zaražavanje prokariotskih organizama - bakterija i arheja.
Ovi jednostavni jednoćelijski mikroorganizmi učestvuju u kruženju ugljenika, azota, fosfora, sumpora, pa čak i metala. Virusi koji ih nose mogli bi zato značajno da utiču na procese koji oblikuju čitav ekosistem.
Poznato je da virusi mogu da menjaju genetski mehanizam svojih domaćina i da su na taj način značajno uticali na evoluciju brojnih vrsta.
Autori studije navode da bi "zaražavanjem ključnih funkcionalnih mikroorganizama i kodiranjem pomoćnih metaboličkih gena, virusi mogli da menjaju metabolizam domaćina i njegov opstanak tokom infekcije", što bi moglo da utiče na biohemijske procese u sedimentima polja polimetalnih nodula.
Čini se da su virusi iz dubokog mora pronađeni u Zoni Klarion-Kliperton takođe ostavili trag na svojim domaćinima i da su potencijalno omogućili organizmima da se lakše nose sa stresom izazvanim metalima.
Šta će se dogoditi ako počne rudarenje?
Za sada nije jasno kako bi sve ovo moglo da bude pogođeno eventualnim rudarskim aktivnostima.
Autori upozoravaju da bi rudarenje izazvalo fizičko narušavanje morskog dna, ponovno podizanje i taloženje površinskih sedimenata. Dugotrajni eksperimenti sa poremećajima pokazali su da posledice takvog narušavanja sedimenta u poljima nodula mogu da traju decenijama.
U takvom scenariju, virusne populacije i funkcionalni elementi koji postoje i u dubljim i u površinskim slojevima sedimenta mogli bi potencijalno da posluže kao izvor za delimičnu obnovu površinskih virusnih zajednica nakon poremećaja.
Međutim, istraživači upozoravaju da je potrebno mnogo više istraživanja kako bi se utvrdilo na koji način bi rudarenje, ukoliko do njega dođe, uticalo na ove viruse, organizme koje zaražavaju i ekološke funkcije koje obavljaju.
Istraživanje je objavljeno u časopisu Nature Communications.
(Kurir.rs/Science Alert/Preneo: V.M.)