KRVAVI 3. APRIL 1999: NATO prvi put udario u srce Beograda, Aleksinac razoren, mostovi padali u plamenu - ubijani ISKLJUČIVO CIVILI
Na današnji dan, 3. aprila 1999. godine, tokom NATO bombardovanja SR Jugoslavije, Srbija je pretrpela jedan od najtežih udara na civilne ciljeve, kada su u više gradova agresori u svojim zločinačkim akcijama ubili nedužne civile i uništili ključnu infrastrukturu.
Napadi od juga do severa
U večernjim satima, NATO avioni su sa više projektila razorili centar Aleksinca, iako su najbliži vojni ciljevi bili udaljeni kilometrima. U ovom napadu ubijeno je 12 civila, dok je nekoliko desetina ljudi povređeno. Razaranje je bilo ogromno – uništene su kuće, oštećene zgrade i infrastruktura, a grad je ostao zavijen u dimu i strahu.
Istog dana, u napadu na Vranje, NATO avijacija usmrtila je još dvoje civila, potvrđujući obrazac napada u kojima su stradali nedužni ljudi, daleko od bilo kakvih vojnih ciljeva. Matrica je bila sada već ustaljena - tuci gde god, samo da Srbi stradaju.
Po prvi put od početka agresije, avioni NATO-a prvi put su gađali uži centar Beograda, čime je bombardovanje prošireno na administrativno i urbano jezgro prestonice. Na meti su se našle zgrade republičkog i saveznog Ministarstva unutrašnjih poslova, dok je istovremeno pogođen i Zemun, gde je delimično uništena zgrada Doma vazduhoplovstva.
Takođe, istog dana u Novom Sadu je nastavljen niz udara na ključnu infrastrukturu, kada je srušen još jedan most na Dunavu, drugi od početka agresije. Ovim napadom dodatno je otežano funkcionisanje grada i prekinute su važne saobraćajne veze - građanima je uliven dodatni strah, a agresori su polako pokušavali da parališu Novi Sad.
Epilog
NATO agresija na SR Jugoslaviju trajala je ukupno 78 dana, od 24. marta do 10. juna 1999. godine. Iako tačan broj nikada nije utvrđen, neka ustaljena brojka kaže da je tokom bombardovanja SR Jugoslavije poginulo više od 2.500 civila, među kojima je bilo i dece, dok je više hiljada ljudi ranjeno, od čega se procenjuje da su skoro polovinu činila deca. Uništeni su mostovi, bolnice, škole, fabrike i brojni civilni objekti širom zemlje.
Agresija je okončana potpisivanjem Kumanovskog sporazuma, nakon čega su se snage bezbednosti SR Jugoslavije povukle sa Kosova i Metohije, a na teren su raspoređene međunarodne snage, koje su tamo ostale do dan-danas.