U ovom holivudskom klasiku postoji scena na srpskom jeziku: U srcu priče je legenda o našem caru, film zaradio milione
Holivudski horor klasik „Ljudi mačke“ (Cat People) iz 1942. godine oslanja se na fantastični motiv žene koja vodi poreklo od misterioznog naroda sposobnog za metamorfozu u mačke, kako bi konstruisao tamnu i mitologizovanu predstavu srpske prošlosti.
Ta interpretacija više pripada domenu filmske fikcije nego istorijske stvarnosti, ali je duboko utisnuta u vizuelni i simbolički identitet filma.
U srcu priče nalazi se labavo i netačno tumačenje legende o Jovanu Nenadu, kao i narativ o seljacima koji su, posle ropstva, navodno skliznuli u veštičarenje i kult đavola. Taj motiv služi kao podloga za priču o Ireni, Srpkinji koja je uverena da potiče od rase ljudi čiji se pripadnici, usled seksualnog uzbuđenja, pretvaraju u mačke. Upravo ta ideja pretočena je u jedno od najuticajnijih ostvarenja ranog holivudskog horora.
Zaplet počinje u zoološkom vrtu njujorškog Central parka, gde Irena Dubrovna, srpska modna dizajnerka, skicira crnog pantera. Tamo upoznaje mornaričkog inženjera Olivera Rida, koji joj prilazi i započinje razgovor. Nakon kratkog susreta, ona ga poziva na čaj u svoj stan, čime se uspostavlja odnos koji će pokrenuti dalji tok radnje.
Dok napuštaju zoološki vrt, kamera se zadržava na jednom od Ireninih crteža – prikazu crnog pantera probodenog mačem. Taj vizuelni motiv već u samom uvodu najavljuje mračnu i simboličku dimenziju filma.
U Ireninom stanu, Rid zapaža skulpturu srednjovekovnog konjanika koji na vrhu mača nosi nabodenu veliku mačku. Irena objašnjava da je u pitanju „kralj Jovan od Srbije“, što se u stvari odnosi na cara Jovana Nenada – istorijsku ličnost koja je nakon Mohačke bitke 1526. godine u Banatu proglasila obnovu Srpskog carstva, mada ono nije dugo potrajalo.
Prema legendi koju Irena iznosi, a koja se ne poklapa sa istorijskim izvorima, hrišćansko stanovništvo njenog zavičaja palo je pod vlast Mameluka. Nakon porobljavanja, ti ljudi su, kako priča kaže, postepeno napustili hrišćanstvo i okrenuli se magiji i obožavanju đavola.
U toj verziji događaja, Jovan Nenad je nakon proterivanja Mameluka zatekao „iskvarene“ seljake i naredio njihovo pogubljenje. Samo najlukaviji i najpokvareniji, kako legenda sugeriše, uspeli su da pobegnu u planine i prežive.
Film je po izlasku postigao izuzetan komercijalni i kritički uspeh, a vremenom je stekao i kultni status. Sa relativno skromnim budžetom od oko 140.000 dolara, u prve dve godine prikazivanja zaradio je približno četiri miliona, a kasnije i znatno više, čime je praktično spasao studio koji ga je producirao od finansijskog kolapsa.
Klikom na link saznajte za kog slavnog holivudskog glumca su govorili da je Srbin.
Posebno je ostala upamćena čuvena scena sa autobusom, u kojoj Irena progoni Alisu – trenutak koji je ušao u istoriju filma kao primer tehnike poznate pod nazivom „lutonovski autobus“.
Glavnu ulogu tumači Simona Simon, francuska glumica koja je karijeru nastavila u Sjedinjenim Američkim Državama. Olivera Rida igra Kent Smit, dok lik Alise Mur tumači Džejn Rendolf, u to vreme jedna od zapaženijih holivudskih glumica. U manjoj ulozi Srpkinje u restoranu pojavljuje se Elizabet Rasel, dok lik terapeuta tumači Tom Konvej.
Jedan od najupečatljivijih momenata filma odigrava se u restoranu „Beograd“, gde se glavnoj junakinji, potomku takozvanih „ljudi mačaka“, obraća lik koji govori tečnim srpskim jezikom. Taj detalj, neobičan i redak u holivudskim filmovima tog perioda, i danas privlači pažnju gledalaca i filmskih istoričara, jer jasno pokazuje na koji način je srpski identitet uklopljen u egzotizovanu i mitsku viziju ranog Holivuda, piše Srbija Danas.
(Kurir.rs/ Nova)
Bonus video: