Gde se nalazi manastir iz serije "Zvaćeš se Varvara": Podignut je krajem 14. veka i ima burnu prošlost

Gledaoce od 10. januara vikedom od 21 sat na Superstar TV kanalu mogu da prate seriju "Zvaćeš se Varvara". Ovo ostvarenje, u produkciji "TS medije" i "Zilion filma", donosi priču o potrazi za srećom kroz sudbine likova bez klasičnog glavnog junaka - svi su jednaki, a Varvara je prva među njima. Režiser Dejan Zečević majstorski vodi priču kroz lavirinte ljudske duše, dok scenario Miloš Radović otkriva suptilne nijanse borbe za sreću i smisao.

- Snimalo se u manastiru Sisojevac, i to je bilo posebno iskustvo energija prirode i ambijenta, potpuno vas preusmeri na suštinske vrednosti - rekla je Danica Ristovski.

Manastir Sisojevac je manastir Eparhije Braničevske Srpske pravoslavne crkve, koji se nalazi kraj reke Crnice, u selu Sisevcu u opštini Paraćin. Podignut je najverovatnije u osmoj deceniji 14. veka, a u izvorima se prvi put pominje 1398. godine, u jednoj povelji kneginje Milice, izdatoj, verovatnom ktitoru manastira, monahu Sisoju Sinaitu. Iguman Sisoje je od knjeginje dobio tada imanje u tzv. Paraćinskom brodu, na reci Crnici. Manastir je bio zadužbina iz vremena srpskog kneza Lazara Hrebeljanovića. Manastirska crkva je podignuta u Moravskom stilu i posvećena je Preobraženju, a živopis u njenoj unutrašnjosti, sačuvan samo u fragmentima, potiče iz vremena posle 1402. godine. Krajem 17. veka je manastir napušten i vremenom je zarušen, kakvim ga opisuje i Feliks Kanic.

Manastirski monasi su 1509. godine odlazili da skupljaju milostinju u Rusiji.U manastirskoj crkvi su po njihovom kazivanju tada bile mošti Sv. Sisoja. Postojao je veliki kult njegovog obožavanja u narodu, koji se tu okupljao mada je svetinja bila teško dostupna, u gustoj šumi. U pismu pisanom u Požarevcu 25. maja 1689. godine, Patrijarh Arsenije Čarnojević navodi među nepokretnim dobrima manastira Ravanice i "metoh Sisoje na Črvniku na krstate Črnice" (Crnice). Manastir se zaista oduvek nalazio na posedu ravaničkom. Dva veka kasnije, godine 1891. u analizi geografske austrijske karte Srbije iz 1721. godine, kaže se da su "na izvoru Crnice oko sadašnjih razvalina manastira" dva sela. Videla su se u toj slabo naseljenoj oblasti samo sela Sisojevac i Manastir. Godine 1931. arheolog dr Vladislav Petković, koji je nameravao da tu vrši iskopavanja, primećuje za manastirsku crkvu: "ova crkva je bez krova i zatrpana, isto je tako velika kao i Ravanica i sva je živopisana."U crkvi je bilo ruševine do 1-2 metra debljine između zidova, od gornjih delova koji su tu pali. Oko hrama su se nazirali bedemi sa ćelijama kao i pirgovi, stoji na Vikipediji.

Moravska banovina je 1931. godine finansirala arheološko istraživanje kompleksa. Ekipu od 14 istraživača koja je radila iskopavanja dve nedelje dana tokom septembra meseca, predvodio je arheolog Petković iz Beograda. Upravnik obližnjeg senjskog rudnika Švaba, Špet je bio od velike pomoći. Obnovu manastira je obavio Republički zavod za zaštitu spomenika kulture, u periodu od 1972. do 1978. godine. Sisojevac je 1985. godine postao metoh obližnjeg manastira Ravanice, a narteks na manastirskoj crkvi je obnovljen 1993. godine.

Danas se nalazi pod zaštitom Republike Srbije, kao spomenik kulture od velikog značaja. Iguman manastira je arhimandrit Matej Ristanović.