Da li je na Sretenje crveno slovo u crkvenom kalendaru?
Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici 15. februara slave Sretenje Gospodnje sećajući se dana kada je Bogorodica uvela novorođenog Hrista u hram. Smatra se susretom Boga i ljudi.
U crkvenom predanju i biblijskom kontekstu, taj dan je povezan sa događajem koji se opisuje kao unošenje Isusa u jerusalimski hram, kada Presveta Bogorodica, zajedno sa Josifom, dolazi da ispuni ono što je tadašnji zakon propisivao: posvećenje prvenca Bogu i obredni okvir koji je pratio rođenje deteta.
Zašto baš 40 dana? Broj četrdeset u biblijskoj simbolici često označava ispunjenje vremena, dovršenje jednog perioda i ulazak u novu fazu. U praktičnom, istorijskom smislu, ovaj praznik je utemeljen u drevnom verskom poretku i običajima koji su bili deo života zajednice. Zato se Sretenje Gospodnje ne doživljava kao izdvojen događaj, već kao nastavak božićnog ciklusa: Božić je rođenje, a Sretenje je susret koji potvrđuje značenje tog rođenja.
Priča o Sretenju Gospodnjem u svojoj srži je priča o susretu koji menja perspektivu. Nije naglasak na spoljašnjoj svečanosti, već na prepoznavanju: šta znači videti nešto veliko u onome što izgleda malo, svakodnevno i skromno. U tom smislu, događaj u jerusalimskom hramu postao je jedna od najsnažnijih slika u hrišćanskom pamćenju, ali i u narodnom doživljaju praznika.
U crkvenom kalendaru ovaj praznik je obeležen crvenim slovom. Postoji običaj da se na Sretenje pale sveće kao simbol svetlosti i zaštite doma od negativnosti. Takođe, valja odneti nekoliko sveća u crkvu da se osveštaju. Te sveće se čuvaju u kući i pale u slučaju neke nevolje. Pale se ako se razboli ukućanin ili domaća životinja, i veruje se da njen plamen i dim momentalno leče.
