LUDA PRIČA! BIO JE PRVI KOSOOKI FUDBALER U BEOGRADU PRE 100 GODINA I ČLAN JUGOSLAVIJE: Prgav, voleo je da udari, a ženio se tri puta sa Srpkinjama!

Malo ljudi od dva miliona stanovnika Beograda zna, da je do pre samo 100 godina, u glavnom gradu Srbije živela zajednica Kalmika, mongolskog naroda koji je došao u našu zemlju iz Rusije.

Beograđani ih zvali "Kinezi"  

U Beogradu su se neki Kalmici nastanili na Karaburmi, Bulbulderu, oko Cvetkove pijace i na Crvenom Krstu, ali je većina živela u prigradskom selu Mali Mokri Lug. Imali su i svoj budistički hram koji se nalazio u današnjoj Budvanskoj ulici na Zvezdari. Domaće stanivništvo zvalo ih je "Kinezi".

Učur Kuldinov bio je jedini zapaženi fudbaler kalmičkog porekla i verovatno najpopularniji Kalmik među Beograđanima za vreme kratkotrajnog boravka nekoliko stotina pripadnika ovog naroda u Beogradu od kraja Prvog do kraja Drugog svetskog rata.

Kalmici su narod mongolskog porekla i jedini budistički narod u Evropi - naseljavaju područje Kavkaza zapadno od Volge. Kako su Kalmici većinom bili protivnici boljševika, posle Prvog svetskog rata i pobede komunista u velikom broju su napustili Rusiju. U prvoj polovini 1920. nekoliko stotina Kalmika se nastanilo u Beogradu, uglavnom na periferiji grada.

Kalmici imali i svoj fudbalski klub  

Na Zvezdari je između dva rata stoga izgrađen i budistički hram, a u njegovoj blizini postojala je i poljana na kojoj su Kalmici često igrali fudbal, a koju su Beograđani, koji su Kalmike netačno smatrali Kinezima, prozvali "kinesko igralište". Na tom terenu stasao je najbolji kalmički fudbaler Učur Kuldinov.

Učur Kuldinov rođen je 1915. u Denisovskoj stanici u Rusiji, sa porodicom je prebegao u Čehoslovačku, u Prag, gde je završio rusku gimnaziju, a odatle se preselio u Jugoslaviju. U Beogradu, postao je član beogradskog kluba ruskih emigranata SK Ruski 1931/32, u kome se istakao, pa je bio jedini igrač ovog kluba koji je pozvan da igra za reprezentaciju Beograda protiv reprezentacije Valjeva krajem 1932. godine. Postojao je i fudbalski klub beogradskih Kalmika SK Džanugar.

Učur igrao za SK Jugoslaviju  

Već septembra sledeće, 1933. godine, Učur Kuldinov (povremeno se u izveštajima pominju i varijante "Ućur" i "Kuljdinov") je prešao u jedan od najjačih klubova u zemlji, SK Jugoslavija, za koju će igrati do 1934. - između ostalog i spektakularnu noćnu utakmicu pod reflektorima sa Romom, u kojoj je Jugoslavija poražena rezultatom 2:1, ali je zabeleženo da je Kuldinov odigrao odlično. Za SK Jugoslaviju igrali su tada čuveni Branislav Sekulić, član reprezentacije na prvom Mundijalu u Monetvideu, Miroslav Lukić, Momčilo Đokić, Dobrivoje Zečević, Slavko Milošević, Božidar Petrović...

Iako je bio veoma hvaljen u štampi i često spominjan kao jedan od najboljih igrača SK Jugoslavija i dobar igrač sredine terena koji je neretko postizao i golove, došlo je do nekih nesuglasica i Kuldinov sa još nekoliko igrača napušta ekipu Jugoslavije.

Godine 1935. će igrati za Slogu iz Bačke Palanke, a 1936. prelazi u Istru iz Beograda, u kojoj će provesti dve sezone, gde će igrati sa Vojislavom Jakšićem, rođenim bratom čuvenog golmana Milovana Jakšića, tokom kojih će se isticati kao isuviše kvalitetan igrač za klub nižeg ranga, ali i kao veoma prgav igrač koji je često zapadao u nevolje. Tako će zbog tuče sa Tošićem na meču protiv Makabija, za koju će biti proglašen za glavnog krivca, dobiti tromesečnu suspenziju, nakon čega će ubrzo zbog nesportskog ponašanja opet biti suspendovan na dve nedelje, ali će za Istru ipak igrati do 1937.

Zaposlen u fabrici ženskih čarapa  

Odatle prelazi u SK Moravija, klub radnika fabrike ženskih čarapa, u kojoj je zaposlen. Ipak, ni tu neće imati mira i jedan opis utakmice protiv Rudnika iz 1938. nam kaže:

"Ova igra je obilovala grubostima od strane igrača SK Moravije. Pored grubosti i oštrih nasrtaja, desilo se i to, da je sudija g. Malešević, na dostavu nekih funkcionera bio prinuđen, da izvrši pretres nekih igrača SK Moravije na samom terenu. Igrač SK Moravije Učur Kuldinov bio je glavni vinovnik i najgrublji igrač SK Moravije. Pošto ga je sudija u više mahova zbog toga opomenuo, najzad je bio prinuđen da ga udalji sa terena zajedno sa igračem Rudnika V. Đorđevićem. I dok se igrač Đorđević povinovao odluci sudije, Kuldinov nije hteo uopšte da se udalji sa terena. On je otišao i dalje: prema sudiji poneo se veoma nesportski, upućujući mu i nezgodne izraze. Sudija g. Malešević bio je veoma objektivan i samo se njemu ima zahvaliti što se utakmica ipak završila bez težih posledica."

Kuldinov u Moraviji dočekuje Drugi svetski rat. Moravija je nastavila da funkcioniše i za vreme okupacije, ali nema dostupnih podataka o životu Kuldinova za vreme rata i da li je tokom njegovog trajanja igrao fudbal. Zna se, međutim, da su po oslobođenju i dolasku komunista na vlast Kalmici uglavnom napustili Jugoslaviju. Godine 1944. izbegli su u Nemačku, a kasnije u SAD. Nakon rata, nove komunističke vlasti su smatrale da je beogradski budistički hram izgubio razlog za postojanje jer je ostao bez vernika i bez relikvija, pa su 1950. srušili kupolu hrama, a prizemlje pretvorili u dom kulture. Kasnije je u toj zgradi prostorije imao Socijalistički savez radnog naroda.

Ostao u Srbiji gde je i sahranjen  

Međutim, Učur Kuldinov je bio jedan od retkih Kalmika koji su ostali u Jugoslaviji i po završetku rata. Nastavio je da igra fudbal i sve do 1950. igraće u Proleteru iz Zrenjanina. Kasnije godine života provešće u Senti, gde je 1984. i umro. Sahranjen je na groblju u Senti 11. jula 1984. godine.

Postoji još jedna zanimljivost u vezi sa Učurom - ženio se tri puta, uvek sa Srpkinjama. I posle svakog razvoda deca su ostajala sa njim. Broj njegove dece nije poznat.

Nikola Radosavljević/Fejsbuk stranica - Bio jednom jedan Beograd