OVO JE NAJOPASNIJI STADION NA SVETU! Prirodna tvrđava od koje fudbalske zvezde beže kao "đavo od krsta"
Nadmorska visina oduvek je bila bitan faktor u fudbalu, posebno za timove koji igraju na velikim visinama.
Jedan od najpoznatijih primera je bolivijska fudbalska reprezentacija, koja koristi svoj domaći teren na ekstremnim visinama kao stratešku prednost. Utakmice koje se igraju u La Pazu izazov su i za najspremnije svetske reprezentacije. Nedostatak kiseonika, brzi umor i fizička prilagođenost otežavaju gostujućim igračima da zadrže visok intenzitet igre.
Praktično, nadmorska visina pomogla je autsajderima da postanu gotovo nepobedivi na svom domaćem terenu.
La Paz, glavni grad Bolivije, i stadion "Ernando Siles" već decenijama predstavljaju jedan od najizazovnijih domaćih terena u svetskom fudbalu. Smešten na neverovatnih 3.637 metara iznad nivoa mora, ovaj stadion pruža jedinstvenu prirodnu prednost bolivijskoj reprezentaciji. Utakmice koje se ovde igraju nisu samo test fudbalskih veština, već i fizičke izdržljivosti i sposobnosti prilagođavanja gostujućih ekipa na specifične uslove.
"Ernando Siles" izgrađen je 1930. godine i postao je domaćin najvažnijih bolivijskih utakmica, uključujući kvalifikacije za Svetsko prvenstvo. Kapacitet stadiona iznosi oko 42.000 gledalaca, a njegova visina iznad nivoa mora jedna je od glavnih tema svakog meča koji se ovde igra. Vazduh na ovoj nadmorskoj visini je znatno ređi, što znači da sadrži manje kiseonika nego na nižim visinama. Prema statistikama, to stvara poseban problem za gostujuće igrače, koji se često suočavaju s brzim umorom, glavoboljama, otežanim disanjem i sporijim oporavkom nakon intenzivnih fizičkih napora.
Mnoge reprezentacije, uključujući fudbalske gigante poput Brazila i Argentine, doživele su neuspehe upravo na ovom terenu. Gostujući igrači često se teško nose s nedostatkom kiseonika, što utiče na njihov fizički učinak. Na primer, brazilska reprezentacija je 2017. godine odigrala naporan remi 0:0 protiv Bolivije, a igrači su nakon utakmice viđeni kako koriste maske s kiseonikom kako bi se oporavili od iscrpljujućih uslova. Slična situacija dogodila se i argentinskoj ekipi 2022. godine, kada su igrači koristili cevi sa kiseonikom kako bi lakše podneli uslove u La Pazu.
Jedan od najvećih problema jeste nedostatak kiseonika. Na visini od 3.600 metara organizam mnogo teže prenosi kiseonik do mišića, što značajno smanjuje izdržljivost igrača. Svaki sprint postaje naporniji, a oporavak između akcija traje mnogo duže nego na stadionima koji se nalaze na nižim nadmorskim visinama. Mnogi fudbaleri nakon utakmica u La Pazu pričali su kako nikada ranije nisu osetili takav umor. Neki su tvrdili da su imali osećaj kao da igraju s teretom na leđima, dok su drugi govorili da im je bilo teško doći do daha čak i tokom laganog trčanja.
Zbog brojnih zdravstvenih rizika godinama su vođene rasprave treba li uopšte dozvoliti odigravanje međunarodnih utakmica na tako velikoj nadmorskoj visini. Lekari su upozoravali na moguće posledice po zdravlje sportista, posebno onih koji dolaze direktno iz gradova na nivou mora.
Oreol "najstrašnijeg" stadiona na svetu dosta je uticao na odluku Fifa 2007. godine da zabrani igranje utakmica na stadionima koji se nalaze iznad 2.500 metara nadmorske visine.
Fifa je donela odluku nakon što je rekla da domaći timovi imaju "nepravednu prednost" i rekla da se boji za sigurnost igrača nakon nekoliko pritužbi.
Kada je argentinska ikona Dijego Maradona čuo za zabranu, on i tim bivših argentinskih igrača otišli su da igraju fudbalsku utakmicu na stadionu "Ernando Siles" u La Pazu. Tada 47-godišnji El Pibe pokazao je da, ako Maradona može da igra više od sat vremena na toj visini, onda bi to mogli i mladi profesionalci.
Bolivija je možda tako dobila prirodnog saveznika i stekla prednost nad rivalima, ali to nije uspela da "monetizuje". Jednostavno, van svoje zemlje nema kvalitet za neki bolji rezultat. Poslednji put je na Mundijalima nastupila 1994. godine, a svoju jedini titulu prvaka Južne Amerike ostvarila je 1963. godine.
