KAKO SU SE NEMCI SMEJALI FRANCUZIMA ZA "STRANCE" U REPREZENTACIJI: Ko je Nemac, a ko nije?! Otvorila se ozbiljna tema i debata!

Fudbalska reprezentacija Nemačke pretrpela je žestok šamar u drugom kolu Lige nacija, pošto je poražena od selekcije Grčke rezultatom - 0:1.

Jedna od zanimljivijih tema vezanih za kritiku nacionalnog fudbalskog tima Nemačke povela se na društvenoj mreži "X", gde Nemci nisu mogli da se pomire sa porazom od Grčke. Tražili su razloge dubioze reprezentacije, a većina kritičara složila se sa istim - da je previše fudbalera u nacionalnom timu, koji nisu poreklom pripadnici nemačkog naroda.

I tu se Nemci bili prilično kreativni. Mnogi su se setili kako su se do pre samo deceniju, ili deceniju ipo smejali svojim susedima i velikim rivalima Francuzima. A, sada su sami svedoci velikih promena u svom nacionalnom timu. Na utakmici protiv Grčke, u startnih 11 bila su samo dvojica fudbalera koji su poreklom Nemci - kapiten Jozua Kimih i golman Aleksander Nibel.

Krenula istraživanja  

Ostala devetorica na terenu bili su - Joša Vagnoman (rođen je u Hamburgu, otac mu je iz Obale Slonovače, a majka Nemica), Jen Aurel Bisek (rođen u Kelnu, od oba roditelja poreklom iz Kameruna), Džonatan Ta (rođen u Hamburgu, od oca iz Obale Slonovače i majke Nemice), Natanijel Braun (rođen u Ambergu, od oca iz SAD i majke Nemice), Feliks Nmeča (rođen u Hamburgu, otac mu je iz Nigerije, a majka iz Nemačke), Karim Adejemi (rođen u Minhenu, od oca iz Nigerije i majke iz Rumunije), Bambase Konte (rođen u Sarbrikenu, od oca iz Gvineje, dok nije poznato poreklo majke), Kevin Šade (rođen u Potsdamu, otac mu je iz Nigerije, a majka iz Nemačke), Junes Ebnutalib (rođen u Frankfurtu, od roditelja iz Maroka).

Ova tema postoji dugo i prilično je prisutna u nemačkom javnom prostoru. Prema istraživanju nemačkog "Mediendienst Integration", u reprezentaciji Nemačke za SP 2026. bilo je 14 od 26 igrača (54%) sa migrantskom pozadinom. Za EURO 2024. taj udeo bio je oko 35%. 

Radili i statističari  

Ali ovde postoji važna stvar na koju treba obratiti pažnju. Nemački statistički pojam "Migrationshintergrund" nije isto što i "nije Nemac". Osoba se po toj definiciji računa kao osoba sa migrantskom pozadinom ako je ona sama, ili najmanje jedan roditelj rođen bez nemačkog državljanstva. Dakle, u ovu kategoriju mogu da uđu i ljudi koji su rođeni u Nemačkoj, nemački su državljani, govore nemački i čitav život žive u Nemačkoj. To je posebno važno kod fudbalera druge generacije, piše "Bevölkerung nach Einwanderungsgeschichte - Statistisches Bundesamt", ili u prevodu Savez statističara Nemačke.

Portal "Dojče Vele" se bavio ovom temom i navodi primer fudbalera Jamala Musijale, reprezentativca Nemačke, koji ima britansko-nigerijsko porodično poreklo. Isti mediji navodi i sledeće primere - Antonija Ridigera koji ima poreklo iz Sijera Leonea, Leroja Sanea iz Senegala, Džonatana Ta iz Obale Slonovače... DW je za SP 2026. navela osam reprezentativaca sa afričkim korenima.

Pogled u blisku prošlost  

Pre nekoliko decenija bilo je mnogo manje igrača u fudbalskoj reprezentaciji Nemačke migrantskog porekla, poput Mesuta Ozila, Miroslava Klosea, Lukasa Podolskog, Žeroma Boatenga, Samija Kedire, Ilkaja Gundogana... Danas je reprezentacija mnogo više odraz multietničkog stanovništva Nemačke. I tu postoji zanimljiv paradoks. Kako navodi Savez statističara, Nemačka ima oko 26 miliona ljudi sa migrantskom pozadinom prema široj statističkoj definiciji, odnosno oko 31% stanovništva prema toj definiciji za 2025.

Ako je u reprezentaciji Nemačke oko polovine igrača takvog porekla, onda je udeo reprezentativaca sa migrantskom pozadinom veći nego u ukupnom stanovništvu, što navodi portal "Mediendienst-integration.de". To je pre svega posledica toga što se radi o vrlo selektivnoj grupi od 26 vrhunskih sportista, a fudbal je u Nemačkoj jedan od sportova u kojima su deca migrantskog porekla veoma snažno zastupljena.

Reč naroda i medija  

Ova zanimljiva tema izazvala je i istraživanje, pa je medije interesovalo, šta o ovoj temi kažu obični Nemci. Tu je priča mnogo zanimljivija nego što se ponekad može zaključiti iz društvenih mreža. Postoji veoma konkretno istraživanje koje je WDR naručio od "Infratest dimap" pred EURO 2024. Anketirano je 1.304 ljudi reprezentativno za stanovništvo Nemačke. Postavljena su, između ostalog, tri pitanja: da li biste voleli da u reprezentaciji bude više belih igrača; da li vam je drago što u reprezentaciji ima mnogo igrača migrantskog porekla; da li vam smeta što je tadašnji kapiten Ilkaj Gundogan imao turske korene.

Rezultati su bili prilično jasni, jer je 66% ispitanih reklo je da im je drago što u reprezentaciji igra mnogo fudbalera migrantskog porekla. Dok se 21% složilo sa stavom da bi bilo bolje da u reprezentaciji ponovo igra više belih igrača. Ostalih 17% reklo je da im je žao što kapiten ima turske korene, dok je 67% odbacilo takav stav. Ovo istraživanje objavio je portal "Dojče Vele" i zaključio da većina nemačke javnosti nije protiv multietničke reprezentacije. Ali, i naglasio da istovremeno, 21% nije zanemarljiv broj. I zato je istraživanje izazvalo ozbiljnu raspravu.

Kritika na istraživanje  

Bivši selektor Julijan Nagelsman i Jozua Kimih kritikovali su istraživanje, smatrajući da samo postavljanje pitanja o "belim igračima" predstavlja problem. Sa druge strane, sociolog i istraživač rasizma Lorenc Narku Laing tvrdio je da upravo takva pitanja treba postavljati ako društvo želi da vidi koliko je takvih stavova stvarno prisutno, objavio je "Deutschlandfunk".

I nemački mediji podeljeni su po ovoj temi. Tu nema jednog jedinstvenog stava. Jedan deo medija reprezentaciju predstavlja kao ogledalo današnje Nemačke, što je naročito vidljivo u javnom servisu i liberalnijem delu medija. Njihov argument je otprilike sledeći - Nemačka se promenila, stanovništvo je raznovrsnije samim tim i reprezentacija, što je normalna posledica. "Dojče Vele" je fudbalsku reprezentaciju opisivao kao odraz nemačkog društva, a igrače afričkog porekla kao važan deo ekipe. "Dojče Vele" navodi da sa druge strane, postoje i zaista otvoreno rasističke reakcije. Nemački mediji su godinama dokumentovali rasističke uvrede usmerene prema igračima kao što su Ridiger, Sane, Tah i drugi.

I čini se da je ovo tema o kojoj će i ubuduće biti dosta polemike u nemačkom društvu i medijima.