LALA JE BIO JEDINI SRBIN KOJI JE IGRAO ZA NDH! Obukao dres Pavelićeve države, ustaše ga 3 dana kasnije streljale
Sredinom 1941. godine, tačnije 18. juna, ustaše su u šumu Dotrščina, u blizni zagrebačkog Maksimira, odvele stotinak civila i tako ih streljali.
Na tom mestu i danas postoji memorijalni park u znak sećanja na žrtve režima Nezavisne države Hrvatske.
Među streljanima je bio i Svetozar Đanić - Lala, fudbaler zagrebačkog "Građanskog", preteče današnjeg Dinama. Samo tri dana ranije, Lala je u Beču nastupio za reprezentaciju NDH u utakmici protiv reprezentacije Trećeg rajha.
Danas se pouzdano ne zna kada je Đanić rođen. Jedni izvori govore da je rođen 1917. godine, drugi da je tri godine mlađi. Spora, međutim, nema da je rođen u selu Manđelos, koji se nalazi u Sremu, u opštini Sremska Mitrovica.
Fudbalski put je započeo u Novom Sadu, gde je igrao za Slaviju i Vojvodinu.
Sa bratom Miranom je 1936. ili 1937. godine otišao u Zagreb, gde je upisao studije. Kako je bio veoma talentovan fudbaler, odmah je primećen od strane Građanskog, u to vreme jednom od najjačih klubova u Jugoslaviji.
Tokom karijere je igrao i u Češkoj, gde je otišao takođe zbog studija, pa je tako nosio dres Židenice i Viktorije iz Plzena.
Po povratku u Zagreb, ponovo je obukao dres Građanskog i postao šampion Kraljevine Jugoslavije 1940. godine.
Za selekciju Kraljevine Jugoslavije je upisao debi u septembru 1940. godine protiv Mađarske u Budimpešti. Potom je dva meseca kasnije protiv Nemačke u Zagrebu bio takođe član reprezentacije. Poslednji, treći, nastup za reprezentaciju Kraljevine Jugoslavije upisao je 23. marta 1941. godine u Beogradu protiv Mađarske.
Samo četiri dana kasnije usledile su čuvene masovne demonstracije, kada je stanovništvo odbilo pakt sa Nemačkom.
Zanimljivo je da je Đanić još tokom 1940. godine igrao za reprezentaciju Banovine Hrvatske. Upisao je tri utakmice.
Kada je 10. aprila 1941. godine proglašena Nezavisna država Hrvatska, Đaniću se kao Srbinu drastično promenila životna situacija. Kao Srbin je bio na udaru ustaške vlasti, ali je u prvim danima terora ipak imao svojevrsnu zaštitu na osnovu velike popularnosti kao fudbalska zvezda.
Jedini nastup za reprezentaciju NDH upisao je 15. juna. Bilo je logično da mu to bude slamka spasa, ali se desilo upravo suprotno.
Đanić je odmah po povratku u Zagreb uhapšen. Optužen je za saradnju s komunistima, što je u njegovom slučaju bila istina. Ustaški režim nije imao milosti: posle kratkog, montiranog sudskog procesa, osuđen je na smrt.
Kako bi se prikrili detalji zločina, njegov dosije iz Ustaške nadzorne službe (UNS) kasnije je uništen, ostavljajući neka pitanja o tome ko ga je tačno prokazao zauvek bez odgovora. Tako je tragično završio život jedinog Srbina koji je igrao za reprezentaciju Nezavisne države Hrvatske.
