Skandal u srcu Evrope: Cveta mračno tržište relikvija NDH - ustaške kame, Pavelićevo ordenje i suveniri genocida na aukcijama (Foto)

Odlikovanja NDH koje je Ante Pavelić uručivao za najteže zločine prema Srbima, Jevrejima i Romima, oznake na uniformama i lične stvari zločinaca, ustaške kame i bajoneti su tek po zakonu iz 2019. u Austriji izjednačeni sa simbolima nacista i ekstremnih islamista, čime je javno isticanje i trgovina tim krvavim relikvijama najzad postalo krivično delo.

Zahvaljujući toj izmeni zakonodavstva ukinut je ustaški festival u Blajburgu, koji se održavao decenijama posle Drugog svetskog rata. Realno posmatrano, on je zabranjen tek pošto je postao nepotreban za propagandu protiv Jugoslavije i Srba, a i turistički prihodi su opali od kada su glavna okupljanja ljudi iskićenih genocidnim oznakama NDH postali Tompsonovi koncerti u Hrvatskoj, iako zakoni te članice EU zabranjuju njihovo isticanje.

Za te neoustaške vašare oblači se ovovremeni izopačeni kič, majice i kape sa koljačkim simbolima. Autentično ordenje, uniforme i dokumenti NDH koji se decenijama prodaju javno i legalno preko registrovanih aukcijskih kuća, poput "Barac i Pervan" iz Zagreba, čuvaju se kao "svete relikvije" u kućnim kolekcijama.

Zakon o zabrani isticanja i popularizacije genocidne NDH zaobilazi se pravnom formulacijom da je reč o "istorijskoj militariji", "istorijskim eksponatima" i u Hrvatskoj i na prestižnim specijalizovanim evropskim i svetskim onlajn platformama, kao što su nemački Ratisbon's ili kanadsko-evropski eMedals. Na aukcijama se licitira i za odlikovanja poput Kolajne krune kralja Zvonimira ili Vojničkog ordena željeznog trolista, koja su dodeljivana ustaškim oficirima i jedinicama za operacije čišćenja terena, masovne deportacije i zločine u sistemu logora Jasenovac.

Na nemačkim i evropsko-kanadskim sajtovima predmeti kao kopče sa ustaških opasača iz NDH ili oznake Uza kape mogu se kupiti pojedinačno po cenama od 100 do nešto više od 200 dolara, a nekada se za sličnu sumu mogu dobiti lotovi (kompleti) koji sadrže hrpu "originalnih" oznaka činova ustaša i domobrana, oficirskih opasača, dugmadi...

Potražnja za ustaškim simbolima, naročito za kamama, pokrenula je čitavu industriju falsifikovanja, pa su kolekcionarski forumi preplavljeni detaljnim uputstvima i upozorenjima kako prepoznati lažne žigove jer prevaranti masovno patiniraju moderna sečiva da bi izvukli novac od fanatičnih kupaca. Počeli su da se falsifikuju i rariteti poput Pavelićeve Zlatne kolajne za hrabrost, koja je dodeljivana tokom 1941/1942. za genocidne akcije, čija je vrednost na tržištu dostizala po nekoliko hiljada evra, a očigledne kopije se mogu kupiti i za manje do 100 evra.

Na sajtu MedalBook trenutno se za 2.400 evra nudi, kao nova, značka Ustaške mladeži koja je navodno pripadala Višnji Pavelić, ćerki poglavnika NDH. U javnoj ponudi hrvatskih aukcionara su i odličja NDH Orden krune kralja Zvonimira s mačevima prvog stupnja sa zvijezdom i Orden za zasluge prvog stupnja sa zvijezdom po ceni od 1.800 evra, Orden za zasluge trećeg reda za muslimanke prodaje za 1.300 evra, a pešadijski domobranski oficirski bodež košta 750 evra. Partizanska spomenica 1941. košta samo 50 evra. Posebno vredni ratni dnevnici, propusnice sa potpisima ministara NDH i originalna pisma iz logora sa zvaničnim cenzorskim pečatima se prodaju privatnim kolekcionarima u zatvorenim grupama na društvenim mrežama.

SAD i Britanija su svesno tolerisale i štitile "katoličku antikomunističku emigraciju" kako su pežorativno nazivani zločinci iz NDH koji su se doseljavali u Beč, Grac i Korušku. Austrijska neutralnost nakon 1955. godine bila je savršen paravan da Beč postane siva zona u kojoj su zapadne službe koristile nekadašnje nacističke saveznike za špijunažu i subverziju protiv komunističke SFR Jugoslavije.

Cene njihovih krvavih relikvija danas su utoliko više ukoliko prateća dokumentacija dokazuje da su njihovi vlasnici bili veći zlotvori. Nije to samo hrvatski specijalitet, sa istim obrazloženjem je 2019. kao deo kolekcije od 842 nacistička suvenira na aukciji kuće Herman Historika u Minhenu za 50.000 evra prodat šešir Adolfa Hitlera, a haljina Eve Braun za 4.600 evra, uz druge lične predmete nacističkih vođa. Luksuzna "biblija nacizma" knjiga "Majn kampf" koja je pripadala Hermanu Geringu prodata je za 130.000 dolara. Sve predmete su kupili privatni kolekcionari, iako je izgovor za aukciju bio navodna ponuda muzejima.

Ti originali najviše vrednosti stižu iz Nemačke u kojoj je denacifikacija prekinuta početkom Hladnog rata i Austrije, u kojoj nikada nije ni započela, iako je bila prvi azil za ustaše i vrhušku NDH u bekstvu. Nisu svi funkcioneri NDH otišli u Italiju i Latinsku Ameriku, mnogi su u Austriji pronašli idealno logističko utočište.

Zahvaljujući deklaraciji iz Moskve 1943. kada su saveznici ovu zemlju proglasili "prvom žrtvom Hitlerove agresije" njena nacistička ratna elita i stotine hiljada austrijskih članova NSDAP su potpuno izbegli denacifikaciju i glatko su reintegrisani u posleratno društvo, pravosuđe, policiju i politiku. NATO nije imao ništa protiv jer je Austrija kao država na samoj granici "gvozdene zavese" za Zapad postala ključni obaveštajni i politički balkon ka Istočnom bloku.

Relikvije iz vremena NDH su u decenijama postojanja Jugoslavije cirkulisale u hrvatskoj emigraciji, a centri trgovine bili su Nemačka i Austrija. Tržište se proširilo već na početku secesionističkog rata u Hrvatskoj kada je praktično legalizovana simbolika NDH.

Rehabilitacija Hitlerovih saveznika otišla je i mnogo dalje, kada je 1990. i 1991. uveden međunarodni embargo UN na uvoz naoružanja na prostor SFRJ. Tada je Austrija preuzela ulogu primarnog logističkog kanala za naoružavanje Hrvatske. Njena vlada je zvanično proklamovala neutralnost i poštovanje embarga, ali su na operativnom nivou carinske službe i policija dobile instrukcije da "zažmure" na kamione koji su iz Austrije, preko Slovenije, prevozili vojni materijal za Hrvatsku. Austrijski politički vrh, na čelu sa Alojzom Mokom, poslužio je kao diplomatski paravan koji je štitio tokove novca i robe sve do zvaničnog međunarodnog priznanja Hrvatske 1992. godine.

Glavninu finansiranja za kupovinu oružja obezbedila je hrvatska dijaspora, čiji su se fondovi, uključujući one od "ustaškog zlata" opljačkanog od Srba, Jevreja i Roma decenijama slivali na tajne račune otvorene u austrijskim bankama u Gracu, Klagenfurtu i Beču. Najznačajniju ulogu igrala je austrijska banka Allgemeine Sparkasse, preko čijih su računa prolazile milionske uplate stranim švercerima oružja. Grac je postao nezvanični logistički centar za hrvatske nabavke. Predstavnici novoformirane vlasti u Zagrebu, poput kasnijeg generala Vladimira Zagorca i zvaničnika Ministarstva odbrane, redovno su boravili u Austriji, gde su u gotovini i preko austrijskih računa podizali novac i dogovarali isporuke protivoklopnog oružja, automatskih pušaka i municija iz magacina bivše Istočne Nemačke.

Od rušenja Berlinskog zida, krvave relikvije su se vratile u javnost kao simboli povratka genocidne ideologije. Otvaranje dosije CIA devedesetih otkrilo je ne samo "pacovske kanale" kojima su zapadne službe i Vatikan spasavali naciste i opljačkano krvavo zlato.

Kurir.rs/ Novosti