Okupator mu nudio život, odabrao je da strada sa svojim Srbima: Sveti Sava Gornjokarlovački ovim rečima potpisao je sebi smrtnu kaznu i zadobio Carstvo nebesko
Sveti sveštenomučenik Sava Gornjokarlovački, episkop Sava Trlajić, rođen je kao Svetozar Trlajić 19. jula 1884. godine u Molu, od oca Stefana i majke Jelisavete, rođene Karakašević.
Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, gimnaziju sa velikom maturom u Novom Sadu, a Bogosloviju u Sremskim Karlovcima. Nakon toga završio je Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu, dok je pravosudni ispit položio na Pravnom fakultetu u Zagrebu.
U čin đakona rukopoložio ga je episkop temišvarski Georgije Letić 19. januara 1909. godine, a za prezvitera je rukopoložen 27. januara iste godine. Kao parohijski sveštenik službovao je u Pećki i Bašaidu od 1911. do 1927. godine.
Početkom 1927. godine izabran je za referenta, a ubrzo potom i za glavnog sekretara Svetog arhijerejskog sinoda. Kao udovac, zamonašio se 27. oktobra 1929. godine u manastiru Krušedolu. Ubrzo je proizveden u čin protosinđela i arhimandrita, a zatim postavljen za starešinu manastira Krušedola.
Za vikarnog episkopa sremskog postavljen je 30. septembra 1934. godine. Hirotonisao ga je patrijarh srpski Varnava u Sremskim Karlovcima, uz sasluženje episkopa timočkog Emilijana, niškog Jovana, zahumsko-hercegovačkog Tihona i zletovsko-strumičkog Simeona.
Za episkopa gornjokarlovačkog izabran je 22. juna 1938. godine. Posle smrti episkopa pakračkog Mirona 1941. godine, bio je i administrator Pakračke eparhije.
Početkom Drugog svetskog rata u Jugoslaviji 1941. godine, episkop Sava odbio je ponudu italijanskih okupacionih snaga da napusti svoju eparhiju i pređe u Beograd. Prema svedočenjima, tada mu je prećeno da će biti likvidiran ukoliko ne napusti hrvatski Karlovac. Na to je vladika odgovorio rečima: "Glavu dajem, ali svoj narod ne ostavljam!"
Uhapšen je 17. jula 1941. godine i zatočen zajedno sa još trojicom srpskih sveštenika i trinaest uglednih Srba u štali ustaše Josipa Tomljenovića u Plaškom. Nakon zverskih mučenja, ustaše su vladiku Savu, zajedno sa sveštenicima Bogoljubom Gakovićem, Đurom Stojanovićem i Stanislavom Nasadilom, vezali u lance i 19. jula odveli u Gospić.
Tamo su mučeni sve do polovine avgusta, kada je vladika Sava, zajedno sa oko 2.000 Srba, odveden prema planini Velebit. Na toj planini ispio je čašu mučeničke smrti sa hiljadama pravoslavnih Srba. Mesto njegovog stradanja ni danas nije poznato.
Na redovnom zasedanju Svetog arhijerejskog sabora 1998. godine, vladika Sava proglašen je za svetog i uvršten u Imenoslov Srpske pravoslavne crkve kao sveštenomučenik.
Kurir.rs
