Nakon izgnanstva iz Krajine, Lazar je 1995. u Grčkoj pronašao svoju drugu porodicu: Grci primili u svoja srca više od 20.000 dece
Među hiljadama dece, koja su iz ratom zahvaćene Jugoslavije odlazila u posetu porodicama u Grčku gde su im pružili utočište i toplinu, našao se i, tada, devetogodišnji Lazar.
Skoro 21.000 mališana iz ratom pogođenih oblasti bivše Jugoslavije su, zahvaljujući Crvenom krstu Grčke i Srbije, bili gosti grčkih porodica.
Lazar Medarević je priču o svojoj grčkoj porodici podelio na Fejsbuku.
- Ispričaću vam jednu priču, koja počinje krajem decembra 1995. godine. Nakon prognanstva iz ratom zahvaćene Krajine, tačnije iz Drvara, moja porodica pronalazi utočište u Futogu, kod tetke Nade - prisetio se on.
Imao je devet godina, drugi razred osnovne škole završio je u rodnim Mokronogama i krenuo u treći razred u Futog.
- Dolazi dopis do škole da ima organizovan odlazak dece "izbeglica" iz ratom zahvaćenih delova bivše Juge u hraniteljske porodice u Grčku. Učiteljica mene predloži da krenem. Moji roditelji, tek nakon silnih razgovora, pregovora, dogovora, priča, daju saglasnost da idem. Ne znaju gde, ni kod koga, ništa. Osim da idem u neku porodicu u Solun - napisao je Lazar.
Otišao je vozom. U tom kontigentu više od 5.000 dece je otišlo u razne delove Grčke.
- Pri dolasku u Solun, preuzima me porodica Malis. Otac Manolis, majka Evi, sinovi Jordanis stariji 6 meseci od mene i Dimitris mlađi godinu dana. Ostajem 6 meseci i 21 dan. U Grčkoj završavam treći razred osnovne skole. Period od tada, pa do danas će biti napisan i objavljen u knjizi koju upravo Evi piše - piše Lazar i dodaje:
- I evo danas, 30 godina kasnije, obeležavamo jedno neraskidivo poznanstvo, prijateljstvo, kumstvo, jednu bratsku ljubav... Prisećamo se svih onih nama bliskih koji su bili na našem putu, a koji više nisu sa nama. Oca Pere, nikad prežaljenog brata Ljubiše, tetke Nade, đeda Koste, babe Bosiljke. Grčkih deda Jordanisa i Micakisa, bake Ketule i mnogih drugih. I svih onih koji su i dalje sa nama tu... Koji će biti živi svedoci jedne priče koja traje i koja će trajati. A mi smo zahvalni Bogu, što nam je puteve spojio.
Lazar je u objavi podsetio da su Grci u periodu od 1993. do 2011. godine primili skoro 20.000 dece.
- Ne u kampove. Ne u prihvatilišta. Ne u kolektivne smeštaje. Već u svoje domove. U svoje porodice. U svoja srca. Jedan sam od sve te dece - zaključio je.
Kroz ovaj program prošli su mališani iz Srbije, Republike Srpske, Crne Gore i Republike Srpske Krajine. Prva grupa dece je u Grčku otišla 1993. godine na mesec dana. Nakon posete tokom leta, program se razvijao kroz različite faze, od šestomesečnog boravka u grčkim porodicama preko poseta tokom božićnih i vaskršnjih praznika, do letovanja.
