PRIZNANJE KOSOVA JE NAJCRNJI DATUM U MOM POLITIČKOM ŽIVOTU! Knežević izneo teške optužbe o referendumu i odnosu države prema Srbima za Kurir televiziju
Srbija i Crna Gora nisu samo dve države; one su vekovima bile oslonac jedna drugoj, dva kamena istog temelja, dve strane iste borbe za slobodu, čast i identitet. Od Karađorđevih ustanika do Mojkovačke bitke, od Njegoševog zaveta do dana kad je trebalo sačuvati srpsko ime u najtežim političkim vremenima, Srbija i Crna Gora delile su istu sudbinu.
Gost emisije "Neispričano", bio je Milan Knežević - predsednik Demokratske narodne partije.
- Verovali ili ne, zvučaće malo neskromno, ali tada sam sa tih nepunih 18 godina znao da ono što se dešava u Crnoj Gori jeste početak galopirajućeg separatizma od strane Mila Đukanovića. Tokom antibirokratske revolucije došao je na talasu događaja u Kosovskoj priči, jer su potlačeni i ugroženi Srbi i Crnogorci došli u tadašnji Titograd da traže zaštitu od državnog rukovodstva, jer nisu mogli da trpe teror koji je tamo sprovodila albanska iredenta, i Đukanović se tada postavio kao njihov zaštitnik - počeo je Knežević.
Od zaštitnika zajedničke države do zaokreta ka separatizmu
Knežević tvrdi da su politički potezi i promena retorike Mila Đukanovića još tokom devedesetih, prema njegovom mišljenju, nagovestili duboke promene koje će kasnije oblikovati odnose Srbije i Crne Gore.
- Devedesetih godina bio je jedan od najvećih Srba u regionu i u tadašnjoj Saveznoj Republici Jugoslaviji, da ne spominjem njegove izjave o Hrvatima, da je zamrzeo da igra šah zbog šahovnice, kao i poruke da će se obračunati sa hrvatskim fašistima i ustašama i prekrojiti granice koje su pravili priučeni boljševici. Takođe, govorio je da je Slobodan Milošević nešto najbolje što se dogodilo srpskom i crnogorskom narodu, a kao član Veća za nacionalnu bezbednost, odnosno Saveta odbrane, glasao je za odbranu Jugoslavije svim raspoloživim sredstvima. Kada je počelo bombardovanje, otišao je u Brisel i izneo vojne planove, nakon čega mi je postalo jasno da se ide ka galopirajućem separatizmu.
Nakon 5. oktobra to postaje još izraženije i ulazimo u proces dezintegracije srpskog nacionalnog bića, dodao je.
Umesto Savezne Republike Jugoslavije dobijamo Srbiju i Crnu Goru kroz ustavnu povelju koja je predviđala organizaciju neposrednih saveznih izbora, ali to Đukanović i tadašnje srpsko rukovodstvo izbegavaju. Tako ulazimo u 2006. godinu, kada Đukanović stvara privatnu državu zasnovanu na, po mom mišljenju, naglašenom antisrpskom narativu, kroz vrlo sumnjiv, često nazivan i pokraden referendum, na kojem su pravo glasa imali svi osim Crnogoraca i Srba rođenih u Crnoj Gori, a koji su živeli u Srbiji, istakao je Knežević.
- Glasala je dijaspora koja se nalazila u biračkim spiskovima zemalja u kojima su živeli, a mnogi su tada prvi i poslednji put došli da glasaju. Prema jednom podatku, nacionalna aviokompanija je dovela oko 10.000 ljudi iz zemalja Zapadne Evrope da glasaju na referendumu, koji je odlučen razlikom od oko 1.000 glasova. Nakon referenduma izdata je i Bela knjiga, u kojoj su ukazane brojne nepravilnosti. Više od 3.000 dokaza dostavljeno je tadašnjem predsedniku Državne izborne komisije Františeku Lipki, kao i Miroslavu Lajčaku. Smatrali smo da se radi o projektu međunarodne zajednice koji je išao u pravcu dezintegracije srpskog nacionalnog bića. To se, prema tom tumačenju, potvrdilo dve godine kasnije, kada je Crna Gora priznala takozvanu državu Kosovo, što se ocenjuje kao najcrnja stranica njene istorije.
"Ponosan sam što sam glasao za zajedničku državu sa Srbijom"
Kako Knežević ističe, referendum iz devedesetih vidi kao važan pokazatelj tadašnjeg raspoloženja građana prema zajedničkoj državi Srbije i Crne Gore.
- Moram reći da sam ponosan na činjenicu što sam na referendumu glasao za zajedničku državu sa Srbijom. Bio bih licemer kada bih rekao da sam danas, 20 godina nakon takozvane obnove nezavisnosti, oduševljen, jer je Crna Gora i ranije imala elemente državnosti u okviru zajedničke države. Imali smo referendum 1992. godine, na kojem je preko 90 odsto građana glasalo za zajedničku državu sa Srbijom. Tada je na Cetinju oko 10.000 građana glasalo za tu opciju - naveo je.
- Ne bih mogao reći da sam oduševljen onim što se desilo od 2006. do 2026. godine, jer je Crna Gora, po mom mišljenju, nastala na izraženom antisrpskom narativu. Došlo je do ukidanja srpskog jezika, trobojke kao državne zastave, kao i do promene državljanstvenih pravila, čime je veliki broj ljudi ostao bez prava. Ne postoji država koja se lakše odricala svojih građana nego što je to uradila Crna Gora 2006. godine. Dobili smo i himnu Sekule Drljevića, čije se poslednje strofe i danas izvode, što je, prema mom mišljenju, važno istaći - rekao je Knežević.
Ocenio je da su političke odluke nakon 2006. godine, prema njegovom mišljenju, dovele do dubokih podela i promena u odnosima Crne Gore prema Srbiji i Kosovu.
- U periodu od 2006. do 2020. godine nijedan Srbin nije mogao da bude ni na najnižoj funkciji u državnoj upravi, što govori o okolnostima u kojima smo živeli. Smatram da se ono što se desilo 2008. godine, počev od priznanja Kosova, ne bi dogodilo da je ostala zajednička država. Po mom mišljenju, to je bio deo šireg plana međunarodne zajednice, usmerenog ka dezintegraciji. To je sistem koji je bio vođen spolja, teledirigovano, i to smatram najcrnjim datumom u svom političkom životu, osim porodičnih gubitaka.
- Bio sam na protestima od 1997. godine do danas i nadao sam se da će doći vreme da se ta situacija promeni. Smatram da ćemo trpeti ozbiljne posledice i da ih već trpimo, pre svega od izvršne vlasti u Crnoj Gori. Vidimo projekte koji se sprovode uprkos zakonima i protiv interesa lokalne zajednice, kao i dugogodišnje probleme u infrastrukturi i zaštiti životne sredine. Takođe, odnos države prema Zeti pokazuje da se lokalne potrebe često ignorišu. U budžetu se izdvajaju minimalna sredstva za osnovne projekte, dok se istovremeno donose odluke koje otežavaju razvoj opštine. U takvoj situaciji bili smo prinuđeni da tražimo pomoć i van institucija Crne Gore, jer se Zeta često prikazuje kao prostor koji navodno sledi tuđe direktive, što dodatno komplikuje političku i društvenu situaciju - zaključio je Knežević.
Zabranjeno preuzimanje dela ili čitavog teksta i/ili foto/videa, bez navođenja i linkovanja izvora i autora, a u skladu sa odredbama WMG uslova korišćenja i Zakonom o javnom informisanju i medijima.
Kurir.rs
