MISTERIJA GIŠKINE SMRTI: Doktorka Čubrilo koja je prva pregledala telo otkrila šok detalj - "Sigurno nije ubijen s leđa, METAK JE ODAVDE DOŠAO!"
Već decenijama se u javnosti provlače tvrdnje da komandant Srpske gardeĐorđe Božović Giška nije poginuo u direktnom vatrenom okršaju, već da je 15. septembra 1991. godine na gospićkom ratištu stradao pod okolnostima koje su kasnije otvorile brojne kontroverze, uključujući i priče da je pogođen s leđa.
Međutim, doktorka Marija Čubrilo, specijalista patološke anatomije iz Službe za patologiju KBC Zvezdara u Beogradu, koja je prva izvršila pregled njegovog tela, navela je u jednom od intervjua da su povrede ukazivale na pogodak sa bočne strane, čime se dovodi u pitanje dugo prisutna teorija o "metku u leđa".
- Bila sam načelnik vojnog saniteta na gospićkom ratištu kada je Giška poginuo. On je bio u mom rejonu. Često je navraćao do ambulante. Sećam ga se kao izuzetno cenjene i poštovane ličnosti. Kada je nastradao, svi smo bili šokirani. Dovezen je u ambulantu, ali nažalost, mogla sam samo da konstatujem smrt, a potom izvršim spoljni pregled leša. Imao je prostrelnu ranu u predelu grudnog koša. Ulazna rana je bila u pravcu mamarne (grudne) linije.
Bila je bočno i više spreda. Metak ga je pogodio bočno, s donje strane grudnog koša, a izašao na drugu stranu. Ubica je mogao stajati bilo gde sa prednje strane. Sigurno je da nije ubijen s leđa. Obdukcija nije rađena, jer nije bilo uslova za to. Telo je prebačeno u Beograd i nije mi poznato šta se dalje dešavalo - otkrila je doktorka Čubrilo u jednom od intervjua za Informer.
Ulični borac
Đorđe Božović, poznatiji kao Đorđe Božović Giška, bio je jedna od najkontroverznijih i najpoznatijih ličnosti beogradskog podzemlja, ali i komandant paravojne formacije Srpska garda, koja je formirana 1991. godine na početku raspada Jugoslavije. Rođen 1955. godine u Peći, detinjstvo je proveo između Inđije i Beograda, gde se njegova porodica preselila nakon ranog gubitka oca.
Još u mladosti dolazi u kontakt sa kriminalnim miljeom, a uz to se bavi boksom i stiče reputaciju žestokog uličnog borca. Tokom sedamdesetih godina često boravi u inostranstvu, posebno u zapadnoj Evropi, gde se dovodi u vezu sa kriminalnim aktivnostima i više puta dolazi u sukob sa zakonom. Njegovo ime postepeno postaje poznato i u jugoslovenskoj javnosti kao simbol "beogradskog asfalta".
U različitim periodima života bio je hapšen, osuđivan i povezivan sa različitim krivičnim delima, a deo vremena proveo je i u zatvorima u Jugoslaviji i inostranstvu. Ipak, u krugovima beogradskog podzemlja važio je za osobu sa snažnim autoritetom, harizmom i uticajem, pa je često imao ulogu posrednika u sukobima između kriminalnih grupa.
Krajem osamdesetih i početkom devedesetih godina vraća se u Beograd, gde ulazi u političko-bezbednosne tokove koji prethode raspadu SFRJ. Približava se Srpskom pokretu obnove i zajedno sa Branislavom Matićem Belim učestvuje u formiranju Srpske garde, paravojne jedinice koja je imala značajnu ulogu na početku rata u Hrvatskoj.
Srpska garda je učestvovala u borbama na području Like i Gospića tokom 1991. godine, gde je Giška i poginuo 15. septembra iste godine. Njegova smrt izazvala je brojne kontroverze i različita tumačenja, uključujući i tvrdnje o okolnostima pod kojima je stradao, što je dodatno doprinelo njegovom statusu jedne od najmitologizovanijih ličnosti tog perioda.
Kurir.rs/Informer
