SIROMAŠTVO, SUZE I GOL KOJI JE UŠAO U ISTORIJU: Sudbina zaboravljenog velikana tera suze na oči
- Rašidi Jekini je odrastao u siromaštvu u Kaduni, radio je fizičke poslove pre fudbala i 1981. počeo profesionalnu karijeru u UNTL-u.
- Najveći trag ostavio je u reprezentaciji Nigerije: osvojio je Afrički kup nacija 1994. i postigao prvi gol te selekcije na Svetskom prvenstvu.
- Bio je najbolji strelac u istoriji Nigerije sa 37 golova, a preminuo je 2012. godine u Ibadanu, u 48. godini.
Njegova životna priča počela je daleko od glamura velikih stadiona, reflektora i milionskih ugovora.Odrastao je u siromaštvu, suočen sa brojnim životnim problemima, a posebno težak udarac predstavljala je rana smrt njegovog oca.
Još kao dečak morao je da se bori za sopstvenu egzistenciju. Pre nego što je postao profesionalni fudbaler, radio je različite fizičke poslove, između ostalog kao mehaničar i zavarivač. Ipak, uprkos teškom detinjstvu, nije odustajao od svoje najveće ljubavi – fudbala. Upravo je lopta predstavljala njegovu nadu da jednog dana pobegne od siromaštva i izgradi drugačiji život.
Profesionalnu karijeru započeo je 1981. godine u nigerijskom klubu UNTL iz Kadune, a već naredne godine prešao je u čuveni Shooting Stars iz Ibadana. Njegov talenat, fizička snaga i izuzetna sposobnost postizanja golova brzo su ga izdvojili od ostalih igrača. Nakon nastupa za Abiola Babes, fudbalski put odveo ga je u Obalu Slonovače, gde je nosio dres kluba Africa Sports.
Pravi evropski uspon započeo je 1990. godine, kada je potpisao za portugalsku Vitoriju iz Setubala. U tom klubu postao je prava gol-mašina. Posebno impresivna bila je sezona 1992/93, kada je postigao čak 34 gola na 32 utakmice i pomogao ekipi da se plasira u viši rang takmičenja. Već naredne sezone nastavio je da dominira, završivši prvenstvo kao najbolji strelac portugalske prve lige sa 21 golom.
Njegove sjajne partije nisu prošle nezapaženo, pa je 1993. godine proglašen za najboljeg fudbalera Afrike. Time je postao prvi Nigerijac u istoriji koji je osvojio ovo prestižno priznanje.
Ipak, najveću slavu stekao je nastupajući za reprezentaciju Nigerije. Godine 1994. bio je jedan od ključnih igrača nacionalnog tima koji je osvojio Afrički kup nacija u Tunisu. Iste godine ostvario je i istorijski podvig na Svetskom prvenstvu u Sjedinjenim Američkim Državama.
Na utakmici protiv Bugarske postigao je prvi gol Nigerije u istoriji svetskih prvenstava. Način na koji je proslavio pogodak zauvek je ostao urezan u sećanje ljubitelja fudbala. Dotrčao je do mreže, uhvatio je obema rukama i počeo da slavi u suzama, pokazujući emocije čoveka koji je znao koliko je dalek put prešao da bi stigao do najveće svetske fudbalske pozornice. Ta fotografija postala je jedan od najprepoznatljivijih simbola afričkog fudbala.
Jekini je za reprezentaciju Nigerije odigrao 58 utakmica i postigao 37 golova, čime je postao najbolji strelac u istoriji nacionalnog tima. Nastupio je i na Svetskom prvenstvu 1998. godine u Francuskoj, a tokom klupske karijere igrao je i za Olimpijakos, Sporting Hihon, Cirih, Bizertu i Al Šabab.
Profesionalnu karijeru završio je 2005. godine, nastupajući za nigerijski Gateway United. Međutim, život nakon fudbala nije bio ni približno uspešan kao godine provedene na terenima. Povukao se iz javnosti, živeo daleko od medija i sve ređe se pojavljivao u fudbalskim krugovima. Čovek koji je nekada bio heroj čitave nacije poslednje godine života proveo je daleko od svetlosti reflektora.
Rašidi Jekini preminuo je 4. maja 2012. godine u Ibadanu, u 48. godini života. Njegova smrt potresla je Nigeriju i čitav afrički fudbalski svet.
Iza sebe je ostavio tri ćerke, brojne fudbalske rekorde i uspomenu na karijeru koja je inspirisala generacije. Od dečaka koji je radio teške fizičke poslove kako bi preživeo, stigao je do statusa jednog od najvećih afričkih napadača svih vremena.
Zvali su ga „Goalsfather“, ali njegovo nasleđe mnogo je veće od postignutih golova. Rašidi Jekini bio je simbol nade, upornosti i vere da čak i najteže životne okolnosti ne moraju da budu prepreka za ostvarenje snova. Za Nigeriju je bio mnogo više od fudbalera – bio je nacionalni heroj čije će ime zauvek ostati deo istorije afričkog fudbala.
